W3C Kantoor Benelux

1. Universele toegang

W3C definieert het Web als het universum van netwerktoegankelijke informatie (beschikbaar via computer, telefoon, televisie of via op het netwerk aangesloten koelkast ...). Tegenwoordig heeft de wereld, door dit universum, profijt van nieuwe vormen van communicatie met de mens en mogelijkheden om kennis te kunnen delen. Eén van de primaire doelstellingen van W3C is om iedereen hiervan te laten profiteren, ongeacht de software, netwerkinfrastructuur, moedertaal, cultuur, geografische ligging, fysieke of mentale gesteldheid. Drie activiteiten van W3C t.w. Internationalisatie, Mobile Activity, TVWeb Activity, Voice Browser Activity en Web Accessibility Initiative geven alle onze betrokkenheid met universele toegang aan.

2. Semantisch Web

Tegenwoordig deelt men kennis op het Web d.m.v. taal die voor anderen bedoeld is. Op het Semantisch Web (semantiek = betekenis van de taal) zullen we ons zodanig uit kunnen drukken dat onze computers in staat zijn tot interpretatie en uitwisseling. Zij zouden dan in onze ogen tijdrovende problemen kunnen oplossen, ons helpen hetgeen wij zoeken snel te vinden: medische informatie, een filmrecensie, een boekbestelling, etc. De W3C-talen RDF, XML en digital signatures zijn de basis van het Semantisch Web.

3. Vertrouwen

Het Web is een samenwerkingsmedium, niet alleen een leesmedium zoals een tijdschrift. De eerste browser van het Web was trouwens een editor, al hebben velen tegenwoordig het idee dat browsen primair een kwestie is van viewen, dus zonder interactie. Voor een meer op samenwerking gerichte omgeving, dient men een "Web van vertrouwen" te bouwen; dit moet vertrouwelijkheid bieden, betrouwbaarheid geven en de mogelijkheid hebben om eigen verantwoordelijkheid te dragen (of verantwoording verschuldigd te zijn) voor wat men op het Web publiceert. Deze doelstellingen hebben tot gevolg dat een groot aantal werkzaamheden van W3C zich concentreert rondom digitale handtekeningen, annotatiemechanismen, groepsautorisatie, versiebeheer, etc.

4. Interoperabiliteit

Twintig jaar geleden schafte men software aan die uitsluitend werkte met andere software van dezelfde leverancier. Tegenwoordig is er meer vrijheid van keuze en verwacht men, terecht overigens, dat deze softwarecomponenten uitwisselbaar zullen zijn. Mensen verwachten dan ook om met de door hun gekozen software, de inhoud van het Web te kunnen viewen (grafische desktop, spraakherkenning, brailleleesregels, autotelefoon,...). Het W3C, een organisatie die zich onafhankelijk van verkooporganisaties opstelt, stimuleert interoperabiliteit door het ontwerpen en het bevorderen van open (niet in het bezit van personen of organisaties) computertalen en protocollen om fragmentatie van de markt zoals die zich in het verleden voordeed, tegen te gaan. Dit bereikt men door consensus met de industrie en het stimuleren van een open forum voor discussie.

5. Ontwikkeling

W3C streeft naar technische uitmuntendheid, maar is zich er terdege van bewust dat hetgeen we nu weten en nodig hebben onvoldoende zou kunnen zijn om problemen van morgen op te lossen. Ons streven is dus een Web te bouwen dat moeiteloos tot een nog beter Web kan uitgroeien, zonder aantasting van wat al werkt. Al onze ontwerpen dienen derhalve eenvoudig, modulair, flexibel en uitbreidbaar te zijn .

6. Decentralisatie

Decentralisatie is een principe van moderne gedistribueerde systemen met inbegrip van maatschappijen. In een gecentraliseerd systeem dient ieder bericht of iedere actie een centrale autoriteit te passeren, waardoor bottlenecks optreden bij toenemend verkeer. Bij het ontwerpen beperken we dus het aantal Webfaciliteiten om de kwetsbaarheid van het Web als geheel te minimaliseren. Fouttolerantie is de noodzakelijke begeleider van gedistribueerde systemen, alsook het leven en de adem van het Internet, niet alleen van het Web.

7. Cooler Multimedia!

Wie zou niet over een grotere interactiviteit en rijkere media op het Web willen beschikken, met beeldvergroting, geluidskwaliteit, video, 3D-effecten en animatie. W3C's proces van consensus betekent niet saai browsen of dat de creativiteit van de contentleverancier wordt afgeremd. Door middel van het lidmaatschap luistert W3C naar de eindgebruikers en bouwt men aan een robuust raamwerk voor de ontwikkeling van het Cooler Web via talen als Scalable Vector Graphics (SVG) en Synchronized Multimedia Integration Language ( SMIL).